De tweede van de Arctic Monkeys - Favourite Worst Nightmare heeft een bizarre cover. De nachtmerrie uit de titel lijkt de angstdroom te zijn van een interieurdesigner uit de jaren zeventig. Uit de ramen van een rijhuis komen kleurige motieven en een glimp van een tekenfilmgezicht tevoorschijn. De typografie is met de hand getekend in een hoekige retrostijl. Best leuk.
Nog zo’n vreemde hoes is die van Blonde Redhead - 23. De symboliek van een vierbenige tennisspeelster in jaren ’20 outfit ontgaat me helemaal, maar dit verhindert me er niet van dit een grappig en verfrissend beeld te vinden. De albumtitel en groepsnaam staan in Clarendon – met ‘23’ als titel een logische keuze, want een van de sterke punten van deze klassieker onder de slab serifs zijn de heerlijke cijfers. En voor één keer werkt de strikt gecentreerde aanpak best.
De combinatie van het vrouwenportret in tegenlicht met de veelkleurige draden op de hoes van Feist - The Reminder vind ik een mooi, zij het zeer klassiek aandoend beeld. De antieke typografie lijkt er zomaar opgeplakt. Die heeft wat weg van NewYorkerType, een keuze waar ik geen touw aan kan vastknopen. Nu ja, misschien vond de ontwerper 'm gewoon mooi en moet dat maar reden genoeg zijn.
En als laatste opnieuw een tekstloze hoes, deze keer voor The Young Gods - Super Ready/Fragmenté. Pas als je goed kijkt, merk je dat de sterrenhemel in feite zo’n spijkerspeelgoed is waarin de vorm van een pistool geduwd werd.
29.04.2007 - 23.40.05
Posted by Unzipper
0 comments
Share on Facebook/Twitter
This website uses comment moderation to help combat spam.
Possibly your comment won't appear on the entry until it is reviewed.
Thanks for your understanding.